ผมมีเรื่องที่จะมาเล่าให้เพื่อนๆๆฟังกับน้อง มะลิ  มะลิเป็นหมาปั๊กที่ผมรักมากที่สุด ทั้งพูดรู้เรื่อง ตัวก็น่ากอด นอนด้วยกันทุกวัน จนมาถึงวัน หนึ่งผมไปทำทุระนอกบ้าน น้องมะลิ อยู่บ้านตัวเดียว เหมือนทุกๆๆวันที่ผ่านมาทีว่าเวลาผมไปไหนก็จะเปิดพัดลมทิ้งไว้ในบ้าน ให้น้องหมา แต่วันนี้ผมไปนาน น้องมะลิก็คงจะเดินตาหาผมโดยการเดินขึ้นบันไดไปบนบ้าน (ลืมบอกไปว่ามะลิขึ้นบันไดได้แต่ลงไม่เป็นเพราะตัวอ้วน)พอผมกลับมาก็เรียกชื่อเขา แต่ว่าไม่มีเสียงไรเลย ก็เลยรีบขึ้นไปดูบนบ้าน ปรากดว่า

เสียใจด้วยนะค่ะ  เราก็เสียแสนดีไป 9 เดือนแล้ว   ยังทำใจไม่ได้เหมือนกัน  สู้ ๆ นะค่ะ

 

สู้ๆๆ 

เสียใจด้วยครับ

ผมก็เคยสูญเสีย เดี๋ยวผมมีเวลาว่าง ผมจะเขียนให้อ่านเหมือนกันครับ