ยินดีตอนรับสู่สังคมคนรักปั๊ก

-คลิกเพื่อเข้าสู่บอร์ดพูดคุย
-คลิกเพื่อเข้าสู่บอร์ดสอบถามปัญหาสุขภาพ
-คลิกเพื่อเข้าสู่บอร์ดสุสานน้องปั๊ก

สมัครสมาชิก

Upload รูป

Facebook Pug TH


   หน้าแรก   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: R.I.P. Latte  (อ่าน 419 ครั้ง)
iChoCoHoLiC
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 426


My Name Is TaoKae, I'm a Brother of Latte...


ดูรายละเอียด อีเมล์
« เมื่อ: ธันวาคม 06, 2011, 10:43:40 AM »

ชื่อ ลาเต้

15/09/2554 - 06/11/2554

วันที่ 29 ตุลาคม 2554 ตอน 2 ทุ่มครึ่ง ผมกับแฟนไปเดินเล่นที่ตลาดนัดเจ้าฟ้าวาไรตี้ (ตลาดนัดนาคา) จังหวัดภูเก็ต เดินผ่านร้านขายลูกสุนัข 3 ร้าน ร้านเจ้เป้า ไม่มีน้องปั๊กขาย แต่มีอยู่ 2 ร้านที่มีเจ้าปั๊กขาย ฟาร์มศรีสุนทร มีเจ้าปั๊กอยู่ 2 ตัว แต่น้องยังเล็กมากตอนนั้น คุณพงศ์บอกว่าถ้าจะเอาก็ต้องรออีก 15 วัน รอฉีดวัคซีนให้น้องก่อน ส่วนอีกร้านเป็นร้านซึ่งคนขายเป็นผู้หญิงมีอายุ ดูท่าทางแรงๆ ทันทีที่ผมเดินเข้าไป ป้าแกก็เปิดฉากถามทันที สนใจพันธุ์ไหน ผมเลยขอดูเจ้าปั๊ก ซึ่งในร้านมีอยู่ 2 ตัว อีกตัวท่าทางซึมๆ แถมตัวเล็ก เมื่อจับน้องออกมาจากกรง เจ้าตัวโตไล่กัดเพื่อนทันที ซนยังกะลิง แต่เมื่อจับน้องมาดูใกล้ๆ ปรากฏว่า ที่ลูกตาข้างขวาของน้องมีเส้นเลือดสีแดงปูดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
ผม : ป้าๆ ตาน้องเป็นอะไรเหรอ...
ป้า : ปกติของหมาพันธุ์นี้ หนูเอาตัวนี้ใช่มั้่ย แล้วป้าก็จัดแจงจับน้องปั๊กใส่ตะกร้าให้ผม ผมจ่ายตังค์แบบงงๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะอยากได้น้องหมามาเลี้ยงอยู่แล้ว อีกอย่างน้องก็ดูแข็งแรงดี ซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็หาข้อมูลมาร่วมครึ่งปี เกี่ยวกับการเลี้ยงสุนัข ระหว่างนั้นปาแกก็เล่าเรื่องฝรั่งมาซื้อน้องหมาร้านแก แล้วหมาป่วยตายให้ฟัง ผมก็ฟังๆ ไปงั้นๆ ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย...

กลับมาถึงบ้านผมก็จัดแจงเอากรงไปล้าง รวมทั้งทำความสะอาดบ้านยกใหญ่ จากนั้นก็เล่นกับน้อง แต่ผมก็สังเกตุเห็นที่หางน้องขนหายไป ผมก็พยายามค้นหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตไปเรื่อยๆ ลืมบอกไปผมตั้งชื่อน้องว่า ลาเต้ คืนแรกของการใช้ชีวิตร่วมกัน ผมจับน้องใส่ในกรงเอาไว้ เพราะกลัวว่าน้องจะอึ และฉี่ไม่เป็นที่ แต่พอปิดไฟแค่นั้น ก็ได้ยินเสียงน้องร้อง เหมือนกับเด็กร้องไห้ ผมทนสงสารน้องไม่ไหวเลยลุกขึ้นเปิดประตู ปล่อยให้น้องออกมานอนกับผม นอนไปสักเกือบตีสอง ผมก็ต้องสะดุ้งตื่น เมื่อผมรู้สึกว่ามีอะไรแฉะๆ โดนแก้มผม ผมเดินไปเปิดไฟ ปรากฏว่า เจ้าลาเต้ตัวดี อึใส่หมอนผมเต็มๆ เลยครับท่าน 555++ ผมเลยต้องลุกขึ้นซักหมอนตอนตีสอง คืนแรกกว่าจะไ้ด้นอน ก็ปาเข้าไปเกือบสว่าง ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี ช่วงแรกๆ น้องแข็งแรง กินจุมาก จนกระทั่งวันที่ 1 ซึ่งผมจะต้องย้ายบ้าน เนื่องจากบ้านเช่าหลังเก่ามีเพื่อนที่เป็นอิสลามอยู่ด้วย ผมเลยตัดสินใจย้ายออกมาอยู่กับแฟน 2 คน บ้านใหม่กว้างกว่าที่บ้านเช่าเก่ามาก มีเนื้อที่ให้เจ้าลาเต้วิ่งเล่นไ้ด้กว้างขึ้น และเนื่องจากบ้านใหม่ที่ผมอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลสัตว์เลี้ยง ผมเลยพาเจ้าลาเต้ไปหาหมอ...
วันที่ 1 พ.ย. 54 ผมพาลาเต้เข้าโรงพยาบาลครั้งแรก หมอบอกที่ขนน้องหายไปเนื่องจากโรคเชื้อรา (ตอนซื้อมาไม่ได้สังเกตุพอกลับถึงบ้านถึงเห็นว่าขนที่หางน้องหายไป) หมอเลยจัดยามาให้ ผมทำตามคำแนะนำของหมออย่างเคร่งครัดไม่เคยขาด
วันที่ 3 พ.ย. 54 น้องเริ่มมีอาการซึม ไม่ยอมแตะอาหาร พากลับไปหมอบอกเป็นหลอดลมอักเสบ ผมเริ่มรู้สึกไม่ดี นอนไม่ได้ กินไม่หลับ แฟนผมแนะนำให้ผมเอาเจ้าลาเต้ไปให้คนอื่นเลี้ยง ทำให้ผมเืกือบได้เลิกกับแฟน แต่สุดท้าย เขาก็บอกว่าที่เขาพูดแบบนั้นเพราะเขาเป็นห่วง เพราะผมผอมลงไปถนัดตา ขนาดได้น้องมายังไม่ทันถึงสัปดาห์ด้่วยซ้ำ กลับมาหาหมอครั้งนี้เจ้าตัวดีโดนฉีดยาไป 1 เข็ม ดิ้นหลุดจากมือหมอมาได้ เจ้าลาเต้ก็วิ่งแจ้นมาซุกที่ไหล่ผม เป็นภาพที่ผมซึ้งใจมากๆ ที่น้องไว้ใจผม อาการน้องเริ่มดีขึ้นมานิดๆ...
วันที่ 4 พ.ย. 54 อาการไม่หาย พากลับไปหาหมออีกรอบ หมอให้อาหารสำหรับสุนัขป่วยมา และให้รอดูอาการ 2 วัน กลับมาถึงบ้านหลังจากฉีดอาหารเข้าปาก แล้วก็ป้อนยา น้องเริ่มวิ่งเล่น เริ่มไล่กัดลูกเทนนิสบ้าง...
วันที่ 6 พ.ย. 54 เป็นวันที่ผมต้องไปทำงาน เนื่องจากลางานไม่ได้แล้ว แต่วันนี้แปลกมาก เนื่องจากเจ้าลาเต้ตื่นเช้ามาก และอาการก็ซึมกว่าทุกวัน น้องตื่นประมาณเกือบตี 5 ผมเลยเดินตามน้องออกมา ก็เล่น และก็คุยกับน้องเหมือนที่ทำทุกวัน "ลาเต้ ลูกโตไวๆ หายป่วยไวๆ นะครับ เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน เดี๋ยวปาปี๊จะพาไปเที่ยวชายทะเล" ผมเล่นกับลาเต้อยู่สักพักก็ได้เวลาอาบน้ำไปทำงาน ก่อนออกจากบ้าน ผมก็ไปดูน้องซึ่งนอนหน้าเศร้าอยู่ในห้องนั่งเล่น ตรงมุมตุ๊กตาของน้อง "ลาเต้ครับ ปาปี๊ไปทำงานแป็บเดียวนะลูก เดี๋ยวปาปี๊เลิกงานแล้วจะรีบกลับมาเล่นด้วย รอปาปี๊นะ" ผมจูบหน้าผากน้องก่อนออกจากบ้านด้วยความไม่สบายใจนัก เนื่องจากห่วงน้อง อีกอย่างวันนี้น้องทำหน้าเหมือนกับว่าต้องการสื่ออะไรบางอย่างกับผม...

และแล้วสิ่งที่ผมไม่อยากให้เกิด และไม่คิดว่ามันจะเกิด ก็เกิดขึ้น แฟนโทรมาบอกผมว่า น้องอาการทรุดหนักมาก ไม่กระดิกตัวเลย แถมถ่ายเป็นเลือดด้วย ผมตกใจมากทำไรไม่ถูก ให้แฟนรีบพาน้องกลับไปโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด ผมรีบออกจากที่ทำงานแล้วตรงไปที่โรงพยาบาลทันที ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมใจสั่นมากๆ ผมเห็นแฟนยืนร้องไห้อยู่หน้าห้องตรวจ ผมมองเข้าไปในห้องตรวจเห็นน้องไม่กระดุกกระดิกเลย แต่ยังลืมตาอยู่ ขนาดหมอพยายามเอาเข็มน้ำเกลือจิ้ม น้องก็ไม่แสดงอาการใดๆ เลย หมอใช้ความพยายามเป็นอย่างมากในการให้น้ำเกลือน้อง แต่ดูเหมือนมันจะสายเกินไป เพราะหมอหาเส้นเลือดน้องไม่เจอเลย ผมเริ่มหมดหวัง และเดินเข้าไปในห้องตรวจ เดินเข้าไปยืนข้างๆ น้อง แล้วเรียกชื่อน้องเบาๆ "ลาเต้" สิ้นเสียงผม น้องกระพริบตา แล้วจากผมไปตอน 9 โมงเช้า ผลสรุปจากหมอคือ น้องเป็นโรคหลอดลมอักเสบ + ลำใส้อักเสบ...

แฟนบอกว่าหลังจากที่ผมออกจากบ้าน ลาเต้ก็เอาแต่มองหา และที่น้องไม่ยอมไปเพราะน้องรอผม แฟนพูดจบผมปล่อยโฮแบบไม่อายใครเลย 1 สัปดาห์ที่ผมได้คลุกคลีกับน้อง ผมยอมรับว่าผมหลงรักน้องอย่างหัวปักหัวปำ ยอมลางานทั้งอาทิตย์เพื่อดูแลน้อง ลาเต้เป็นน้องหมาตัวแรกในชีวิตของผม เป็นเหมือนครูที่เข้ามาสอนอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตผม ผมอุ้มน้องกลับบ้านด้วยน้ำตานองหน้า กลับมาถึงบ้าน ผมยังไม่กล้าฝังน้อง เพราะผมกลัวว่ามันเป็นแค่ความฝัน กลัวถ้าฝังแล้วเดี๋ยวน้องจะฟื้นขึ้นมาจะทำยังไง แต่มันก็เป็นความฝันลมๆ แล้งๆ เมื่อร่างกายของน้องเริ่มแข็งทื่อ ผมกับแฟนจึงเริ่มลงมือขุดหลุม และฝังน้องไว้ใกล้ๆ บ้าน ทุกวันนี้ก่อนออกไปข้างนอก หรือตอนกลับเข้าบ้าน ผมจะแวะไปที่หลุม และพูดคุยกับน้องเสมอ "ปาปี๊รักลูกน่ะ ลาเต้ ขอให้ลูกชายของปาปี๊ไปเกิดในภพภูมิที่ดีด้วยนะครับ"

หลังจากน้องเสีย แฟนผมพยายามติดต่อคนขาย แต่โทรไปกี่ครั้งๆ ป้าแกก็พูดเป็นแค่ประโยคเดียว "แล้วทำไมหนูไม่โทรหาป้าตอนหมาป่วย" ผมอยากจะถามป้าเหลือเกินว่า ถ้าผมโทรหาป้าตอนนั้่น ลาเต้ผมจะหายป่วยมั้ย??? ช่วงแรกๆ มีคนแนะนำให้ผมไปฟ้อง สคบ. เพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย เนื่องจากน้องเสียชีวิตภายใน 1 สัปดาห์ที่ผมซื้อมา ผมเดินเรื่องไปจนถึงขั้นตอนสุดท้าย แต่ผมมาคิดๆ ดู ผมจะทำไปทำไม ในเมื่อทำไป ผมก็ไม่ได้ลาเต้คืนมา...

สุดท้าย ถ้ามีใครได้อ่านกระทู้ของผม ผมอยากให้ทุกคนคิดดีๆ ที่จะซื้อน้องหมาจากตลาดเจ้าฟ้าวาไรตี้ ที่ภูเก็ต ให้เลือกร้านดีๆ เลือกร้านที่คนขายมีความรับผิดชอบ เพราะร้านที่ผมซื้อไม่ดีเลย แค่คำว่าเสียใจด้วยน่ะ ผมยังไม่ได้ยินจากปากป้าแกเลย อีกอย่างผมไปดูที่ร้านป้าแกมาแล้ว เป็นห้องแถวเล็กๆ แล้วแบ่งเป็น 3 ล็อค วางน้องหมา น้องแมว รวมทั้งพวกหนูอีกสารพัดรวมๆ กัน นั่นก็หมายความว่า น้องหมาทุกตัวในร้านของป้าคนนี้มีสิทธิ์ได้รับเชื้อเท่าๆ กันทุกตัว เพราะโรคดังกล่าวเป็นโรคติดต่อ และนี่คือความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงของผม ที่ผมไปเห็นสภาพร้านมาแล้ว แต่ผมก็ยังซื้อน้องหมาจากร้านของแก ป้าแกมีเวปไซต์ด้วยนะครับ ประกาศซะตัวโตเลย ขายหมา กล้าประกัน!!!
บันทึกการเข้า

เถ้าแก่ น้องชายพี่ลาเต้ ครับผม
AnPan*
Newbie
*
กระทู้: 36


•ดญ’อันปัน*ลูกสาวแม่ซาล ป๊าออฟ : ตัวเล็กจอมซน *


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 02, 2012, 05:40:25 PM »

เสียใจด้วยนะคะ ,, ลาเต้ คงสบายแล้ว (นั่งอ่านน้ำตาไหลเลย T T)
บันทึกการเข้า

*AnPan"น้อย มาแว้ววววว
kitty
Sr. Member
****
กระทู้: 296


ตู้เห้า>>จะรักเธอไปจนตายทั้งหัวใจให้เธอไปหมดแล้ว ที่รักเธอคือดวงใจของฉันนน


ดูรายละเอียด
« ตอบ #2 เมื่อ: มกราคม 02, 2012, 08:54:03 PM »

อยากรู้จังว่าเวบไหน ไม่มีความรับผิดชอบเลย สำหรับบี๋นะคะไม่ว่าจะเป็นพันธุ์ไหนๆก็รักค่ะ เวลาเห็นหมาโดนรถชนตาย หมานอนหนาว หมาเป็นเรื้อนอยู่ข้างถนนก็รู้สึกเสียใจมากค่ะ อยากให้มีคนมารับผิดชอบกับเรื่องนี้ ถึงแม้ว่าเค้าจะเป็นสัตว์แต่เค้าก็มีความรู้สึกเหมือนเรา หนาวเป็น ร้องไห้เป็น เจ็บปวดค่ะ แต่ไม่รู้จะทำยังไงดี ด้วย วัยวุฒฺิ และคุณวุฒิของบี๋ก็ไม่สามารจะทำยังไงได้ ก็ได้แต่ให้ขนมพวกเค้าเท่าที่พอจะให้ได้เท่านั้นค่ะ ขอบคุณที่มีคนรับฟังบ้างค่ะ
บันทึกการเข้า

iChoCoHoLiC
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 426


My Name Is TaoKae, I'm a Brother of Latte...


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: มกราคม 21, 2012, 12:36:15 PM »

ขอบคุณมากๆ นะครับ อย่าไปเรียกร้องหาความรับผิดชอบจากเค้าเลยครับ ไม่มีทาง ไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้น โดนกันหลายรายครับ ล่าสุดปอมตัวละ 15000 ของป้าแก เลี้ยงได้ 2 วันน้องก็เสีย แต่พี่คนนั้นเค้าไม่ยอม เลยได้มาใหม่ แล้วก็เหมือนเดิม เลี้ยงได้ 2 วันน้องก็เสียอีก ก่อนที่จะได้ตัวที่ 2 ป้าแกก็แสดงความรับผิดชอบแล้วนะครับ ตัวใหม่ถ้าเอาไปเลี้ยงแล้วตาย ไม่เกี่ยวกับป้าแล้วน่ะ!!!
บันทึกการเข้า

เถ้าแก่ น้องชายพี่ลาเต้ ครับผม
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  






ปั๊ก|| เรื่องราว ปั๊ก|| คนรัก ปั๊ก|| รูป ปั๊ก|| ชุมชนคนรัก ปั๊ก|| ข้อมูล ปั๊ก|| การเลี้ยง ปั๊ก




sitemap


รับจัดทัวร์  หางาน  สมัครงาน  เครื่องนับธนบัตร  เทอร์โมมิเตอร์
เกมส์  เกมส์ทำอาหาร  เกมส์ปลูกผัก

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.10 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!