วันนี้มีประสบการณ์อยากเล่าให้เพื่อนๆๆอ่านค่ะ
เราเลี้ยงน้องปั๊กเพศเมียมาได้ 8 ปี แล้วปีนี้เพื่อนเอาน้องปั๊กเพศผู้มาฝาก
ชื่อ (น้องโชกุน) อายุ 1 ปี กำลังซนน่ารักมาก
เค้าทั้งสองได้ผสมกันแล้วน้องปั๊กก็ตั้งท้อง เราดูแลน้องปั๊กเป็นอย่างดี
เพราะเค้าเคยท้องมาแล้ว 1 ครั้ง แล้วก็ไม่เลี้ยงลูก ลูกคลอดมา 4 ตัวตายหมด
เพราะแม่ไม่เลี้ยงลูกเลย พอมาครั้งที่ 2 นับวันแล้วเค้าจะคลอดประมาณ วันที่ 13 เมษา ที่ผ่านมา
ก็เลยนำน้องปั๊กไปฝากคุณหมอที่โรงพยาบาลให้ดูแลให้ตั้งแต่วันที่ 11 เพราะไปต่างจังหวัด
แล้วเรื่องที่กลัวที่สุดก็เกิดขึ้น เช้าวันที่ 12 เมษา คุณหมอโทรมาบอกว่าต้องผ่าตัดด่วนเพราะน้องปั๊ก
มีอาการชัก การผ่าตัดเป็นไปได้ด้วยดี น้องปั๊กมีลูก 5 ตัว ตัวอ้วนน่ารักมาก แข็งแรงดิ้นแรงมาก
แต่น้องปั๊ก หมดสติจากการผ่าตัด เราขับรถใช้เวลา 5 ชั่วโมงเพื่อไปให้ทันน้องปั๊กแล้วก็ทัน
ไปถึงน้องปั๊กลืมตามองแต่กระดุกกระดิ๊กไม่ได้ ใช้สายตากลมโตมองหน้า แล้วเราก็กอดกันกลมในกรง
อาการเค้าดูแย่มากๆๆๆๆ ทำใจแล้ว เพราะไม่อยากให้เค้าทรมานมาก
อาจจะด้วยอายุเค้าที่มากแล้ว และเค้าก็ตัวเล็ก ตั้งท้องใหญ่มาก เดินแทบไม่ไหม เราเลยรู้สึกผิดที่ให้เค้าท้อง
เพราะเราอย่ามีทายาทของน้องปั๊กไว้ เค้าน่ารักนิสัยดีมาก และแล้วน้องปั๊กก็เสียชีวิตตอนตี 5 ของวันที่ 13
ทิ้งลูกน้องไว้ 5 ตัวเราพยามยามเลี้ยงดูป้อนนม เข้าห้องอบ เช็ดตัวทุก 2 ชั่วโมง หาโรงพยาบาลเลี้ยงก็ไม่มี
มันบังเอิญที่ตรงกับวันหยุดยาวขนาดนี้เลยไม่มีที่ไหนเปิดและก็ว่างพอที่จะดูแลลูกปั๊กได้ทั้ง 5 ตัว
หาใครก็ไม่มีใครอยู่ แม่หมาก็ไม่มีเลย เราหมดหนทางจริงๆๆ ลูกหมาปั๊กทยอยตายที่ละตัวต่อหน้าต่อตา
ด้วระยะเวลา 2 วัน เค้าแข็งแรงน่ารักมาก ถ้ามีแม่หมาปั๊กอยู่ คงจะดี แต่ก็ไม่มี
ปัจจุบันเรายังเลี้ยงน้องโชกุนอยู่ เค้าน่ารักแสนซน แต่เค้าก็เหงาไม่มีเพื่อนเล่นเหมือนก่อน เราต้องรีบกลับบ้านไป
เล่นกับเค้าทุกวัน ป้อนอาหารเม็ดให้เค้า ทุกวันเช้า+เย็น เค้ามีความสุขเมื่อเรากลับมา
ทุกวันนี้คิดถึงน้องปั๊กอย่างสุดหัวใจ มันบรรยายไม่ได้ว่าเสียใจมากแค่ไหน เมื่อคิดถึงน้ำตาก็ไหลทุกที
ขอให้น้องปั๊กไปเกิดเป็นคนนะลูก ทุกวันนี้หลุมศพน้องปั๊กยังคงฝังอยู่ที่สวนหลังบ้าน..........

  เสียใจกับน้องปั๊กด้วยนะค่ะ คงไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น 

เสียใจด้วยค่ะ น้องปั๊กจะยังคงอยู่ในความทรงจำตลอดไป เป็นกำลังใจให้ค่ะ

เสียใจด้วยนะครับ เศร้ามากๆ เป็นกำลังใจให้ครับ